Brainwash

Brainwash1Sinds de jaren steeds meer gaan tellen, is ook bij mij het grote aftakelproces begonnen. Ik heb er niet zo’n moeite mee. Ik zit lekkerder in mijn vel dan ooit en begin eindelijk een beetje te begrijpen hoe het leven in elkaar steekt. De kraaienpootjes aan mijn buitenste ooghoeken steken steeds dieper af in mijn slapper wordende huid, maar deze doen bij anderen goed werk, ik zie graag een getekende kop die, met een rimpel hier en daar, tenminste een verhaal vertelt. Dus met een beetje fantasie en vertrouwen in mijn uiterlijk, zal dat bij mij niet anders zijn. Van het eerste verticale streepje op mijn bovenlip ben ik echter minder gecharmeerd. Ze doen iemand chagrijnig lijken, als ware men té lang, met een té zuinig en afkeurend mummelmondje de wereld in heeft gekeken. Bij mij is het een restverschijnsel van een huizenhoge koortslip, die ooit heel angstaanjagend een lesgevend politie-inspecteur op de politieopleiding de stuipen op het lijf joeg. Het hele lesprogramma worstelde hij door, terwijl hij vanuit zijn rechter-ooghoek angstvallig de dreigende uitbarsting van mijn kolossale bovenlip in de gaten hield; “Hij gaat toch niet ontploffen straks, hè?” Ik troost me dus maar bij die ene geul op mijn upperlip. Ik moet er alleen wel voor zorgen dat het ook bij die ene blijft. En zo nu en dan de lipstick eruit vegen.

“Je hebt een lubberbuikje”, verkondigt mijn dochter, liggend op mijn bed met haar voeten omhoog leunend op de achterste spijlen, genadeloos wanneer ik in mijn blote kont in een wanhopige worsteling verstrengeld ben met mijn bustehouder.
“Ja, dat kan kloppen”, dien ik haar terstond van repliek. “Ik heb namelijk al mijn schoonheid aan jullie gegeven.”

Waar het uiterlijk verval hier en daar nog met een likje of een smeerseltje op te pimpen is, verontrustender is de geestelijke verloedering. Mijn sleutelbos en portemonnee zijn altijd al een bron van tergende jeuk geweest. Menigmaal diste mijn echtgenoot mijn sleutelbos op tussen de kussens van de bank en vond ik mijn portefeuille, na blokkade van alle passen, -u weet vast hoe blijmoedig een mens daar van wordt-, bevroren terug in het vriesvak waar ik hem de week ervoor, samen met het gehakt, kennelijk in had achtergelaten.
Echter de laatste tijd begin ik meer steken te laten vallen. En de mate daarvan keldert niet echt in de proporties die mijn toch al wat simpele geest kunnen bijhouden.
Wanneer twee mensen tegelijk in mijn oren blaten, blokkeren mijn cognitief-auditieve vermogens terstond en schiet ik ter plekke in een licht agressieve parate houding. Ik trek dat dus niet meer. Hele avonden doorhalen in de kroeg is er al langer niet meer bij. Liever zit ik, sereen starend uit het raam met een borduurwerkje, heen en weer wiegend in mijn schommelstoel. Duizend-en-een voorbeelden, mijn concentratie is onverzettelijk tanende. En daar willen we wat aan doen.
Dr. Kawashima weet raad. Via de Nintendo spreekt hij je toe en geeft hij je allerlei opdrachten. Hoe meer je oefent, hoe jonger je wordt. Dr. Shoemacher, pack your backs! Ik, als rasecht rekenwonder-maar-niet-heus, -discalculi, weet u nog, mijn slecht georganiseerd huishouden had een begrijpelijke oorzaak-, wilde graag therapie bij hem. Gezellig knus bij eigen open haard, via het gifgroen apparaat van mijn zoon, zat ik er, aanwijsstokje in de aanvalspositie gereedhoudend, helemaal klaar voor.

Voor Dr. Kawashima was de uiterlijke teloorgang blijkbaar ook toegeslagen, de spuuglelijke man, -Japanners hebben sowieso een hoog horrorgehalte-, knikte mij met zijn dichtgeknepen varkensoogjes regelmatig goedkeurend toe: “Wat een fantastisch resultaat! Ik ben diep onder de indruk!” En dat terwijl ik de opdrachtjes met enige schroom en schaamte regelmatig een aantal malen skipte. Of leek het dingetje te gaan exploderen omdat ik K-I-E-L-E opschreef, wat dan
E-I-K-E-L bleek te zijn. Positief belonen, zal hij hebben gedacht. Al kon het ook een rechtstreeks gevolg zijn van zijn eigen mentale ondergang. Dat laatste leek me aannemelijker omdat hij na menig vraagstukje eindigde met de zin: “Ik heb nog 1 tip om het spel…” Hij hield niet zo van het kruid met de naam ‘Koriander’. Als ik dit woord 2 x achter elkaar zou zeggen in het titelscherm, dan moest hij aan de smaak ervan denken. Het was volgens hem dus maar beter om dit woord niet te zeggen, waarna hij zich omdraaide en langzaam van het scherm verdween. Ik ben eerlijk gezegd wel eens om minder gaan twijfelen aan iemands mentale capaciteiten. En daarbij vraag ik me, bij de regelmatige terugkeer van die grootse tip, nu ernstig af of er wel eens een onverlaat is geweest die het heeft aangedurfd om als een imbeciel het hele kruidenrek uit de keuken in het mechaniek te blèren. Ben dan gerust zo dapper om dat tegen mij op te biechten. Ik wil namelijk dolgraag weten wat er dan gebeurt. En ik beloof U, ik zal het aan niemand doorvertellen.

Ook het spelen van een muzikaal meesterwerk schijnt je prefrontale cortex te beïnvloeden en vooral je geest te stimuleren, waardoor je in een mum van tijd 20 jaar terug gaat in de tijd. Ik wil anders op geen enkel gebied door Dr. Hiroshima–Piemelotta, -Kawashima was het toch?-, gestimuleerd worden!
“Hoe sneller de beweging, hoe beter de prestatie”, is nog een andere tip. Vertel dat mijn man, dokter. Als een wezenloze zit ik ‘Eine kleine nachtmusik’ aan te tippen. Ik had net zo goed die Koriander 2 x in kunnen spreken.

Toen mijn schattige wederhelft laatst na een dag klussen rondom huis en tuin weer binnenkwam, kon ik hem verheugd mededelen dat hij inmiddels een jonge deerne van 33 jaar oud had. Doodmoe, met zijn tong op zijn schoenen en zijn handen zwart van de smeerolie keek hij me met zijn mijn o zo bekende ‘ik doe geïnteresseerd maar houd het kort’-blik niet begrijpend aan. Even was het stil, waarna droog uit zijn keel klonk:

“Mooi! En jij een vent van 85!”

Ach, duifje, het is zoals Dr. Kawanogwat, zegt: “Het lijkt erop dat je de status-quo handhaaft. Dat is niet zo erg, maar blijf oefenen!” © JJMB TopsBrainwash2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s