Dinsdag is voorbij, Nicci French

Dinsdag

*️⃣*️⃣*️⃣*️⃣⏺

Als Maggie Brennan als maatschappelijk werkster van de Sociale Dienst in Londen een huisbezoek moet afleggen bij een cliënte die enkele weken geleden, na een opname en ontslag uit het psychiatrisch ziekenhuis, weer thuis is gaan wonen, blijkt deze Michelle Doyce juist visite te hebben. De man zit grijnzend op de bank, in een hand een koffiebroodje en twee volle theekopjes op tafel. Om zijn hoofd zwermen duizenden hongerige vliegen. De man blijkt al een tijdje te zijn overleden. Wie is de man en hoe kwam hij terecht op de bank bij Michelle? Dat is het vraagstuk waar inspecteur Karlsson met zijn team voor staat. Maar wanneer ze de ernstig verwarde Michelle proberen te verhoren, kunnen ze van haar verklaring geen brood bakken. Een reden voor Karlsson om opnieuw bijstand te vragen van psychotherapeute Dr. Frieda Klein.

Het verhaal ademt logischerwijs dezelfde sfeer als het eerste boek van de serie, het heeft echter meer verrassende plotwendingen die het samen met de diversiteit aan verschillende personages met ieder hun eigen achtergrond levendig maken. Soms lijkt een hoofdstuk wel wat te neigen naar extra vulling met informatie die weinig terzake doet, maar over het algemeen blijkt het later in het plot toch een bedoeling te hebben. Al kost het soms wel enige moeite om de aandacht te blijven houden in die gedeelten en niet te skippen. Er is meer dan voldoende geloofwaardige research gedaan; De emoties bijvoorbeeld die  politiemensen voelen als ze een slechtnieuwsgesprek moeten gaan voeren met ouders, zijn heel authentiek beschreven. Dat maakt dat je je als lezer serieus genomen voelt.
Het slot is mooi en biedt genoeg opening voor nieuwe elementen in een volgend boek.

De virtuele stadswandeling van Frieda, langs de verborgen en ondergrondse rivieren in Londen in hoofdstuk 50 is fabelachtig. Je krijgt de neiging om de namen te gaan googelen om te zien of ze daadwerkelijk bestaan en verder op zoek te gaan naar de geschiedenis van Londen.

Nicci French is het pseudoniem voor het auteursechtpaar Nicci Gerrard en Sean French. Ze schrijven altijd alleen; Gerrard in haar studeerkamer en French in zijn schuurtje in de tuin.
Gerrard (1958) studeerde Engelse literatuur, gaf les, had een tijdschrift voor vrouwen en was freelance journaliste. Hoewel beide Engelse literatuur studeerden aan de Universiteit van Oxford, leerden ze elkaar pas kennen toen zij allebei werkten voor de New Statesman en trouwden in 1990. Samen kregen ze nog 2 kinderen. Gerrard had al 2 kinderen uit haar eerdere huwelijk.

Dinsdag is voorbij is de tweede uit een reeks van acht delen en het vervolg op Blauwe maandag. De Frieda Klein-serie volgen op elkaar maar zijn ook uitstekend afzonderlijk te lezen en bestaat uit 8 delen waarvan de hierna volgende titels:

  • Blauwe maandag
  • Dinsdag is voorbij
  • Wachten op woensdag
  • Donderdagskinderen
  • Denken aan vrijdag
  • Als het zaterdag wordt
  • Zondagochtend breekt aan
  • De dag van de doden

Andere boeken van Nicci French zijn Bezeten van mij, Tot het voorbij is, Wat te doen als iemand sterft en nog vele anderen. Samen met auteur Camilla Läckberg schreven ze De vrienden van Matty & andere spannende verhalen.

http://www.niccifrench.nl/boeken/frieda-klein/

© JJMB Tops

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s