pindakaas

De Keel, het Oog en de Gek…

Mijn zoon is weer eens ziek. Dit keer een eenvoudige keelontsteking. Omdat zijn hartje daar meteen weer vervelend op reageert, blijft ie nog lekker even thuis bij zijn moedertje. En moedertjes zijn er natuurlijk voor om schandálig misbruik van te maken. Dus vraagt hij met onvervalste imitatie van een dikke keel: “Mam, mag ik een boterham?”
De Gek, met dezelfde onvervalste zielige imitatie van haar zoon, doet net of ze gek is: “Natúúrlijk mag jij een boterham, pak maar gauw eentje.”

De Keel wil natuurlijk dat de Gek dat maakt. Dat kan zij vééél lekkerderder en de gebruikelijke discussie, -Ik voel het vorsende oog van zijn onmisbaar maar hardwerkend vaderfiguur al weer in mijn schouder prikken-, krijgt nu gestalte.
“Ahhhh, doe jij? Jij kan dat vééél lekkerderder.” En het is natuurlijk jammer om onder je warme dekbedje uit te moeten met een spannend Minecraftverhaal op je Ipad. De Gek lijkt onverbiddelijk en het vorsend vaderoog prikt hoopvol verder.
-Gaat het haar dit keer lukken?-

“Nee, dit kan jij best zelf. Daarbij heeft mama hartstikke rugpijn. Jij zou voor mama boterhammetjes moeten smeren in plaats van andersom.”
“Ahhh mam, ahhh mamaaa”, bedelt De Keel.
“Ahhh Tom, ahhh Tommie”, bedelt De Gek.

In een opwelling belooft De Keel de volgende koffieronde een mok koffie te verzorgen maar verschrikt slikt hij het laatste woord van zijn zin in. Gatver, dat was de bedoeling helemaal niet. Maar het is al te laat en dachshund is getuige.

De Keel wint dus weer en De Gek schobbelt naar de keuken.
“En een kopje thee”, klinkt er nog ernstig schor en gorgelend achteraan. “Want jij zegt dat ik veel moet drinken.”
“Nog méér noten op je zang?”, roept De Gek terug. Het Oog kijkt onderwijl misprijzend op mij neer, -ik ben er wéér ingetuind…-

Keel1 “Nee! Pindakaas wil ik erop!” © JJMB Tops

 

Advertenties